نهم اردیبهشت ماه ۱۳۸۹

می ترسم

می ترسم از اینکه بگویم چقدر دوستت دارم و از دستت بدهم .

خدا بنده اش را با آن چه بیش از همه دوست دارد امتحان می کند .

... می ترسم با تو امتحان شوم .

........................................................................................

شاگرد(بنده ی)خوبی نیستم.می ترسم سرافکنده از امتحاناتم بیرون بیایم.ترسوشدم.

طبیب دردها...

دوست داشتم طبیب همه ی دردهایم خودت باشی...

یا طبیب من لا طبیب له...

سرفه ی زندگی

ذره ای در گلویم گیر کرده است که هر چه سرفه می کنم بیشتر تیزی اش در گلویم فرو می رود.

به گمانم زندگی در گلویم گیر کرده است.

اگر بیرون بیندازمش خوب خوب می شوم.

بیخود نگهش داشته ام.

اینجا تابستان است و باد پائیزی می آید ...

تنهایی ات را که بپذیری آسوده تر جفت می شوی.

تشک جوانی ..

پهن می کنم تمام خستگی ام را روی تشک جوانی ام .

و چشمهایم را می بندم تا شاید کمی آرام شوم.